De naam "SCHRIJVER" of "AUTEUR" is dat.......... nietszeggend?

De democratisering is bij de muziek een feit. 
Ik denk dan ook letterlijk aan "Normaal"
Sinds die tijd is de muziek voor iedereen. 
De muziek wordt niet alleen beluisterd door iedereen, maar ook door iedereen gemaakt. 
Langzamerhand zie je dezelfde democratisering ook bij de "literatuur". 
Sinds Gerard Reve, Jan Wolkers en Harry Mulisch zijn overleden is deze periode van de literatuur definitief afgesloten. 
Grote schrijvers zijn alleen groot in hun eigen tijd en daarbuiten spelen ze zelden een rol. 
Ik denk aan bijvoorbeeld Shakespeare, Multatuli. Molière, daarentegen, is al verbleekt.
De democratisering blijkt uit het uitgeven van biografische verhalen over voet-ballers, het moeizaam bedenken van nieuwe onderwerpen, het spelen van de rol van de "auteur" in dienst van de uitgever. 
De Belgische schrijfster Kristien Hemmerechts probeert in haar nieuwe boek Michelle Martin, de ex van seriemoordenaar Mar Dutroux, een menselijk gezicht te geven

Hemmerechts probeert een genuanceerder beeld te geven.
Ze beschrijft een zwaar depressieve vrouw die een destructieve band had met haar psychopatische echtgenoot.

In een zwarte, uitdagende jurk en met een blonde pruik:
Zo kruipt de Belgische schrijfster Kristien Hemmerechts in de huid van Michelle Martin, de ex-vrouw van seriemoordenaar Marc Dutroux. 
Letterlijk, voor een fotosessie bij een interview in het weekblad Humo. 
En figuurlijk, in haar nieuwe boek De vrouw die de honden te eten gaf. 
Het boek, een reconstructie van de zaak-Dutroux vanuit het standpunt van Martin, wekt in België heel wat ophef. 
Nog voor de publicatie lieten de nabestaanden van Dutroux' slachtoffers al hun afschuw blijken. 
Nu het boek er ligt, spreken de Belgische media van 'een geweldige provocatie': 
'Een apologie voor de meest gehate vrouw van België.' 
Hoe is het mogelijk? 
Hemmerechts zelf zegt Martin helemaal niet te willen verdedigen, maar slechts te willen begrijpen. 
'Ik vond het voor mezelf een literaire uitdaging om in het leven van die vrouw te gaan staan en om te onderzoeken: 
Hoe komt iemand tot zo'n gruwelijke daad? 
Men zegt altijd: 
'Hoe is het mogelijk?' 
Dit is mijn poging om dat te achterhalen

Michelle Martin, die Dutroux op haar 21ste leerde kennen, hielp haar toenmalige echtgenoot om meisjes te ontvoeren en te verkrachten. T
Toen Dutroux begin 1996 een paar maanden in de gevangenis zat, ging ze naar zijn huis in Marcinelle om de honden te voeren. 
De 9-jarige Julie en Mélissa, die in de kelder opgesloten zaten, liet ze van honger sterven. 
In België is Martin vaak voorgesteld als de verpersoonlijking van het kwaad. 
Hemmerechts probeert een genuanceerder beeld te geven. 
Ze beschrijft een zwaar depressieve vrouw die een destructieve band had met haar psychopatische echtgenoot. 
Ze is een mens vol tegenstrijdigheden', zegt Hemmerechts. 
'Ze is het slachtoffer van wreedheid, maar ze heeft zelf ook een wrede kant.'

Over Hemmerechts is veel te zeggen, maar dat betekent in haar fuik te stappen. 
Dat zal mijn uitgever wel prima vinden , maar het zal het niveau van de literatuur niet verheffen, maar haar nog verder verlagen.

Het is beter iets vertellen over het stalken van Jan Siebelink:

"Begin 2011 ontmoeten ze elkaar voor het eerst, de schrijver en zijn stalkster. Beiden zijn genodigden op een feestje van priester Antoine Bodar, die de lancering van zijn 'Roomsche glossy' viert.

'Ik had nooit verwacht dat ze een stalker zou zijn. Een bezetene.' Na die eerste ontmoeting verschijnt de vrouw op lezingen van Siebelink. Niet één slaat ze er over, blijkt al gauw. Ze volgt hem door het hele land, zit steevast vooraan, knoopt daarna een gesprek met hem aan.

Ontlopen
Siebelink begint zijn stalker te ontlopen. Napraatsessies slaat hij over, hij glipt weg via achterdeurtjes. 'Medewerkers van mijn uitgever kenden haar inmiddels ook, zij waarschuwden me zelfs van tevoren. Dan hoorde ik dat ze al uren geleden in het dorp was gesignaleerd, waar ik mijn lezing zou geven.'

Al gauw piept zijn mobiele telefoon onophoudelijk. 'Op de een of andere manier heeft ze mijn 06-nummer weten te achterhalen. Ik kreeg veertig, soms wel zestig sms'jes per dag. Vaak muzikale of religieuze teksten, heel soms berichten met een erotische lading. Natuurlijk zei ik haar dat ze ermee moest ophouden, maar het hielp niets'.

Siebelinks stalker dook ook op bij zijn huis. 'Waarom doe je dit allemaal, vroeg ik haar. Het was haar ingegeven door God, antwoordde ze dan. Ongelooflijk vond ik het, hele dagen zat ze daar, van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat. Terwijl ze aan de andere kant van het land woonde. Soms belde ze aan, nam ze cadeautjes mee.'"

Graf
Dat haar bezetenheid ver gaat, ontdekt Siebelink als ze het graf van zijn ouders bezoekt en onderhoudt. Het graf neemt een bijzondere plaats in in het boek Knielen op een bed violen, de bestseller waar de schrijver grote bekendheid mee verwierf. 'Toen het graf ernaast werd geruimd, probeerde ze zelfs dat plekje te bemachtigen voor haarzelf.'

Zijn stalkster houdt zich inmiddels gedeisd omdat Siebelink heeft gedreigd het te vertellen aan haar kinderen. 'Heel af en toe stuurt ze nog een sms. Die negeer ik.'

Het verhaal van Jan Siebelink is duidelijk een kans om zich als auteur te profileren.  
Hij slaat met één klap drie vliegen tegelijk:

Belangstelling voor hem als schrijver.
De belangstelling van de lezer voor de auteur.
Het nieuwe boek van Jan Siebelink.

DE WERELD DRAAIT DOOR!
Een interessante ontwikkeling is de belangstelling voor boeken die wordt aangemoedigd door het programma "De wereld draait door" van de VARA. 
Misschien speelt de interesse van Matthijs van Nieuwkerk, gezien zijn achtergrond met de studie Nederlands

Elke maand komen boekhandelaars met bijzondere boeken die zijn verschenen en die ze mogen bespreken tijdens dit programma. 
Argumenten voor dit onderdeel: 
Matthijs heeft dit programma- onderdeel persoonlijk bedacht?
De boekenverkopers mogen gratis boeken aanprijzen. 
De uitgevers hebben tevens gratis reclame. 
De schrijvers vangen op deze manier ook inkomsten. 
Mijn indruk is, dat men op deze wijze gratis reclame vangt! 
Waarom deze gratis reclame om de schrijvers, de uitgevers en de boekhandelaren aan inkomsten te helpen.
DE KLAD ZIT ERIN!!


Van Nieuwkerk is gecharmeerd van de Turk.
Waarom herhaal ik de afkomst?

Akyol volgde na de mavo een opleiding journalistiek en Nederlands waarvan hij de eerste afrondde.^[1] In september 2010 debuteerde Akyol met een kort verhaal in Frontaal Naakt.^[2] In september 2011 bracht hij het korte verhaal Zero Impact in de bundel WTF? Volwassen worden na 11 september, een boek met verhalen van 21 auteurs over de invloed van aanslagen op 11 september 2001 op hun leven.

In oktober 2012 verscheen zijn debuutroman Eus bij uitgeverij Prometheus. Het boek gaat over een Turks-Nederlandse jongen uit een gastarbeidersgezin die zich aan zijn achtergrond probeert te ontworstelen. Het werk werd als een gedeeltelijk autobiografische schelmenroman gepresenteerd.^[3] Eus kreeg voor en bij verschijning veel aandacht in de Nederlandse media. Er werden in een week tijd 10.000 exemplaren verkocht. Een maand na het verschijnen werden de filmrechten gekocht door Eyeworks.^[4]

De schrijver is vanaf dat moment naast schrijver ook opiniemaker. Hij is met enige regelmaat op televisie om zijn mening te geven over de actualiteit, bijvoorbeeld in programma's als De Wereld Draait Door en Pauw.

In mei 2014 schreef hij samen met Twitterfenomeen @Dublanqebogarde de bundel Hé scheids, jij hebt thuis zeker niks te vertellen?, een citatenboek over absurde omgangsnormen op en rond het voetbalveld.

In het najaar van 2014 verscheen het eerste kinderboek van Akyol: Wij vieren geen feest. In dit verhaal gaat een jongetje op kerstavond op zoek naar hulp voor zijn zieke broer. Hij stuit op veel weerstand en leert een harde les. Het boek verscheen in een kleine oplage.

In februari 2016 verscheen zijn tweede roman, getiteld Turis. Hierin gaat de hoofdpersoon op zoek naar het vermeende dubbelleven van zijn vader, teneinde zijn ouders uit elkaar te drijven. Het boek werd als literaire fictie gepresenteerd, hoewel het verhaal veel gelijkenissen met het echte leven van de schrijver zou vertonen.

In 2017 werd de door Akyol gemaakte televisiedocumentaire serie De neven van Eus op NPO 2 en VRT uitgezonden.^[5] Hierin bezoekt hij Turkije met daar wonende familieleden als zijn belangrijkste gidsen.

Vanaf december 2017 maakt Akyol voor de BNNVARA het nachtelijk radioprogramma Onze man in Deventer. Hij interviewt daarin een gast in zijn huis in Deventer. Het programma wordt live uitzonden op NPO Radio 1. Sinds december 2018 is het vast opgenomen in de wekelijkse programmering van NPO Radio 1.

Op 30 januari 2019 won Özcan Akyol met zijn nachtprogramma Onze Man in Deventer de Nachtwacht Award 2019.^[6]

In 2019 werd Akyol de nieuwe presentator van het televisieprogramma Sterren op het Doek. Hierin portretteert hij diverse bekende Nederlanders.

Voor 2020 schrijft hij het Boekenweekessay, dat bij de Boekenweek hoort.

Uit:
Wikipedia



Özcan Akyol is een Nederlandse schrijver en columnist.
Hij woont en werkt in Deventer.
Naast zijn literaire werk is of was hij columnist voor een combinatie van het Algemeen Dagblad en zeven regionale dagbladen, VARAgids, Nieuwe Revu en Helden.

Hij gaat voor de omroep naar Turkije, waar hij als Turk-uit- Nederland, om zich te laten zien als Turk uit  nederland.
De indruk maakt hij amper in Turkije.
De volgende presentie neemt hij ter hand.
Hij neemt over het programma van Groenman over schilders.
Hij nodigt enkele goede schilders om een portret te maken van een bekende Nederlander.

Het programma is voorbij
.
Een nieuw programma heeft men voor hem bedacht.
Het programma is 'GEKNIPT' en gemakkelijk is te denken:
 'VERKNIPT" is dit programma.
Özcan heeft eerst als 'KAPPER" les gehad van 3 bekende 'KAPPERS". voordat hij in zijn programma het haar kapt voor de camera.
Het gaat natuurlijk in werkelijkheid om het gesprek, dat zich ontwikkelt  terwijl men wordt gekapt!

Hij is dan de Turk die geen TURK meer is en ook geen SCHRIJVER, en ook niet presentator meer, maar kapper die KAPT...dus speelt hij de KAPPER!
Wat hij nog zeker is, .......dat hij komt uit Turkije en graag bekend blijft in Nederland.
Verder is het gesprek met narre personen in een oprogramma!
Dat moet van de UITGEVER.

De UITGEVER werd ook SCHRIJVER...maar dat gebeurde reeds in het verleden....... reeds!

Een Turkse Nederlander heeft een Nederlandse vrouw getrouwd...en er wordt gefluisterd, dat ze nadenken  over de opvoeding van de kinderen....via een geschreven boek.
Hij schrijft in 2020  het boekenweekgeschenk




Tommy Wieringa bracht het eerste deel van zijn jeugd door op Aruba.
Op zijn negende verhuisde het gezin terug naar Nederland, waarna Wieringa lang in het Twentse Geesteren woonde.
Hij volgde de Vrije School in Zutphen.
In Groningen studeerde hij geschiedenis en in Utrecht journalistiek.
Naar eigen zeggen werkte hij onder meer als aanstekerverkoper op de markt en als lokettist bij de spoorwegen.

Na de publicatie van drie romans kwam in 2005 de doorbraak naar een groter publiek met de ontwikkelingsroman Joe Speedboot.
Dit boek werd genomineerd voor vele prijzen waarvan er enkele toegekend werden.

Voor de VPRO schreef hij het scenario voor de korte film Laatste wolf, uit de serie Goede daden bij daglicht, en voor de KRO-radio schreef hij verschillende hoorspelen.
In 2013 presenteerde hij zes weken lang de televisieserie De Grens voor de VPRO.
Bij de zesdelige televisie-documentaireserie Speeches van de VPRO, uitgezonden vanaf zondag 7 december 2014, verzorgde hij de voice-over.

Journalistiek werk verscheen onder meer in de Volkskrant, Vrij Nederland en Rails.
Wieringa was columnist bij de gratis krant De Pers.
Eerder verschenen columns van zijn hand onder andere in de Sp!ts en Propria Cures.
Sinds het voorjaar van 2013 is hij columnist bij de Wegener-dagbladen.
In mei 2018 werd bekend dat hij vanaf september van dat jaar Bas Heijne op zou volgen als columnist bij NRC Handelsblad.

In de muziekgroep Donskoy experimenteerde Wieringa met de combinatie van poëzie en muziek.
In het voorjaar van 1998 verscheen de cd Beatnik glorie.
Hij trad onder meer op tijdens de festivals Crossing Border, Winterschrift, Double Talk, De Nachten en Lowlands.

In 2007 is hij als gastschrijver verbonden aan de TU Delft. Hij schreef in 2010 het dictee voor het Groot Dictee der Nederlandse Taal en in 2014 het boekenweekgeschenk

Uit:
Wikipedia


Jeroen van Kan spreekt met Tommy Wieringa over 'Dit is mijn moeder'.
In deze verhalenbundel schetst Wieringa een levendig portret van zijn moeder, die in 2015 aan kanker overleed, én de vele paradijsvogels in haar hofhouding.
Toen Wieringa twaalf jaar oud was, vertrok zij plotseling uit zijn bestaan voor een avontuurlijker leven elders.
De relatie tussen moeder en zoon bleef intact, maar werd getekend door conflicten




In 2013 presenteerde hij zes weken lang de televisieserie De Grens voor de VPRO.





Als 'n opjrichte Frysk werd ik net als JEEN VAN DEN BERG...SCHOOLMEESTER!